Aлпеј - хемипареза

Алпеј почна со АБР во Март 2011 година. Неговата мајка, сама со своите две раце,успеа да сработи неверојатни 900 саати за 1 година. И погледнете ги резултатите. Извонредни промени, човек да остане без зборови.






                         МАРТ  2011

Април2012
 Имате ли зборови? Или останавте со подотворена уста?! Кога прв пат ги видов споредбите, јас останав со подотворена уста, со многу емоции и без зборови..
Вратот толку убаво се издолжил, клучните коски станаа видливи и се повеќе се приближуваат кон нормалната положба, рамената се спуштени. И убавиот Алпеј од Март 2011 година , морате да признаете стана усште поубав.Ликот доживеа голема трансформација 
МАРТ2011

АПРИЛ2012

На сликите набљудуваме: издолжување на вратот, зголемување на волуменот на градниот кош, опуштање на рамената и видлива промена на брадата и подбрадокот.Се разбира и многу поубав профил.Алпеј има уште многу структурални промени , но сигурна сум дека сите сте заинтересирани за функционалните промени. Подобрен е говорот, функцијата на рацете, подобрена е рамнотежата и на следните слики ќе видите колку е  подобрено одењето.Во Март 2011, Алпеј оди со искривување на цел гбр, карлицата потонува во лумбарната регија. И еден интересен детаљ, Алпеј одеше по дијагонала. започнуваше да оди од еден крај на собата и не можеше да оди по права линија. Во Април 2012 година имаме сосема поинаква слика. Грбот ...да , кога гледам и сама не можам да си поверувам,грбот е неверојатно променет. Опуштен раширен и исправен. Се разбира сеуште имаме извесно потонување на карлицата во лумбарната регија, но разликата во однос на Март 2011 година е повеќе од очигледна. И за разлика од Март2011 година, во април 2012 година Алпеј одеше по права линија. 
Мислам дека сликите кажуваат доволно. Секој понатамошен коментар е излишен. Можам само да и честитам на мајката на Алпеј за одлично сработената домашна задача. Само напред, границата е до без граници.



 МАРТ2011

                                                                                           АПРИЛ2012

Истегнување кај децата со церебрална парализа - за или против

Истегнување- да или не- преведено од англиски од ТУКА

Ова дефинитивно би го класифицирале како жешка тема.
 Во однос на истегнувањето, секој школа има свој став, и за секоја нејзиниот став е се разбира најдобар.Да се истегнува или не, добро е , не  е добро...една постојана тема за дебатирање.  И јас секако имам свој став на оваа тема , но сметам дека е подобро секој да си изгради сопствен став, базиран на анализа на фактите кои ги има.

А за да имаме факти треба добра анализа на состојбата. Конкретно, церебрална парализа. Дали истегнувањето е добро или не?

Баш и нема некоја потреба да се дефинира поимот истегнување, тоа е нешто што јасно се знае што е.А зошто се прави? Целта на  истегнувањето е да се издолжи одреден мускул или одредена група мускули.И ова нешто е многу јасно,со истегнување се постигнува издолжување. Ништо посебно за размислување. Доаѓа некако интуитувно.

Но тоа што не е толку интуитивно е фактот дека самите мускули се вградени, вклопени во една мрежа од сврзно ткиво...кое пак понатаму продолжува во тетива, а тетивата пак преку уште еден слој сврно ткиво кој ја обиткува коската и се вика периостеум , се поврзува со коската.

Значи, мускул- сврзно ткиво- тетива- периостеум – коска. А периостеумот пак понатаму продолжува во целовитоста на сврното ткиво, и на тој начин имаме еден непрекинат  кинематички синџир.

Што би значело,  дека е невозможно селективно да се издвои мускулот од сврзно ткиво. Тие се една нераздвоива целина.Од тука следува дека, преку истегнувањето мускули, се истегнува еден цел систем (мускул, епимисиум, перимисиум, фасциа, тетива, лигамент, периостеум итн.....)

За понатамошно подетално анализирање на истегнувањето би сакал да ги дефинирам поимите мускул и сврзно ткиво. Мускул е ткиво составено од групи(снопиви) клетки кои имаат способност преку контракција и релаксација да произевадт движење. Сврзно ткиво,  е ткиво кое се развива од месодермот на ембрионот , се состои од колаген или еластични влакна , фибробласт, масни клетки, итн. Има желатинозна структура .Ги обвиткува органите , ги пополнивата празнините меѓу нив. Тетивите и лигаментите се сврзно ткиво.

И сега доаѓаме до потребата за дефинирање на функциите на мускулите и сврзното ткиво.  

Но дали   била истата дефиниција за нормален мускул и спастичен мускул(кај лица со церебрална парализа)  Би требало , нели?! Мускул е мускул , фасциа е фасциа.

За жал тоа не е така. Во прилог имам поставено  ЛИНК    до една многу интересна и исклучително информативна студија , изведена со цел да се одредат сличностите и разликите меѓу нормален мускул и спастичен мускул, спастично и нормално сврзно ткиво , како и разлките во самите клетки и снопови клетки.Студијата произлезе како резултат на соратботката меѓу одделите за ортопедија и хургија на две универзитетски болници од Калифорнија и Шведска.  .Ви препорачувам да ја прочитате, а тука ќе ги набројам заклучоците кои произлегоа од студијата.

            1.   Клетките и врските во сноповите кај нормален мускул беа до 16 пати појаки

            2.     Силата на мускулното влакно кај спастичен мускул е поголема отколку кај нормален        мускул. 

             3.Сврзното ткиво е до 43.5 пати послабо!!!!!!!

После ова нормално се поставува едно основно прашање:Како е можно спастичниот мускул е посилен од нормалниот мускул  кога сврзното ткиво кое е составен дел од него е 43 пати ПОСЛАБО. ...што всушност се случува кога истегнуваме одреден мускул кај лица со церебрална парализа. Мој логичен заклучок е уште поголемо ослабување и дестабилизирање на веќе слабиот систем од сврзно ткиво.Секако дека би го променил мислењето доколку постојат факти кои бе ме убедиле во спротивното.  Во наведената студија има и многу други интересни детали, како на пример , должината на мускулното влакно кај спастичниот мускул е помала. За оние кои имаа интерес да прочитаат повеќе документот можете да го превземете од тука. 

Во септември 2011 година излезе една студија изготвена од тим научничи од Германија,Белгија и  Велика Британија, со наслов пасивното истегнување може да предизвика трајно зголемување на спастицитетот . Текстот можете да го превзете од ТУКА.

Јована - 5 години, церебрална парализа

октомври2010

октомври2011

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

октомври2010

октомври2011

Октомври2011

На сликите се набљудува издолжување на вратот,спуштање и ослободување  на рамениот појас, зголемување на волуменот на градниот кош и стомакот, промена на положбата на главата(особено видливо по положбата на увото), издулжување на цело тело. Тоа што јасно се гледа е ослободување, релаксација,  на телото од напнатоста и затегнатоста која постоеше до октомври 2010.

Како резултат на структуралните промени , кај Јована има големи подобрувања во говорот, моториката на рацете, подобро седи , лази....

Благодарение на одлично сработените саати од страна на нејзината мајка, која морам да признам има одлична техника, Јована е денес друго дете. Кога човек ќе ги погледне сликите, дури и тешко е да се поверува дека станува збор за истото дете.

Октомври 2010- за да се придвижи главата на напред, се дига и грбот, во движењето се вклучуваат и пршлените од градниот кош.Нормално , ова движење се  случува во последниот вратен пршлен, се дига главата со вратот , а рамената и грбот остануваат  на подлогата.




 Во октомври 2011, движењето е се поблиску до нормалното. Грбот скоро цел останува на подлогата.

Октомври 2011

 

АБР помага во закрепнувањето на преживеано дете од страшната автобуска несреќа која се случи во Швајцарија- пост од блогот на Леонид Блум

Постот е презвемен и преведен од блогот на Леонид Блум. КЛИК
Колку е  мал светот ...  понекогаш и меѓународни вести се  локални.
На 14 март, страшна трагедија ја погоди Белгија. Автобус со ученици од белгиско училиште на враќање од ски-одмор во Швајцарија удри во ѕид од тунел , загинаа 22 деца, 6 возрасни, а преживеаните беа сериозно повредени.  
Белгија жали за дваесет и осумте загинати во автобуска несреќа

Во автобусот беше и Лука , синот на Катја Шулц, еден од тренерите на АБР Белгија.По неколку часа  страв и неизвесност  - Катја  конечно доби вест дека Лука  е  меѓу преживеаните. Во раните утрински часови ,со  воен авион испратен од страна на белгиските власти,  замина за Швајцарија – не знаејќи во каква состоја е Лука, физички и емоционално.

За среќа Лука беше вон животна опасност , имаше отворена фрактура на фемурот, разнишани писки, скршен зглоб....и што е најважно со добро расположение и желба за оздравување.

Швајцарските хирурзи завршија одлична работа.

23.03.2012

 

Но неколку дена подоцна, по враќањето во Белгија се појави еден нов проблем. На оштетената кожа и фасциа ,кои беа пробиени од скршеницата на фемурот(бутна коска), а подоцна сошиени заедно, почнаа да се појавуваат знаци на гангрена.Кожата стана безживотна црна лепенка, почнуваше да гние и да смрди.Докторите беа многу загржени и предлагаа трансплантација на кожа со цел да се спречи ширење и гниењето и  на останатиот дел од кожата.

24Март2012

 

Тогаш ми се јави Катја и ме праша дали АБР би можела некако да помогне.Катја беше со право загрижена за исходот на трансплантацита, колку операции ќе треба да се прават, со тоа би се оддолжил процесот на оздравување, а и новите лузни би можеле да ја ограничат подвижноста на коленото.

Советот којшто и го дадов на Катја беше да се стави АБР машина, и да се работи со јајцето и топката , според одредената стратегија.

25Март2012

Мама Катја со јаце, Грета со топка(тренер во АБР Белгија

 )

 Морам да ги пофалам докторите кои се грижеа за Лука. Кога видоа што наумила Катја да прави беа многу скептични, како може едно јајце и една топка, играчки, да помогнат. Но кога видоа дека не може да наштети не и се мешаа на Катја.

На 29 Март добив меил од Катја, еве извадок

На 23.Март докторот рече Многу сум загрижен, левото колено не изгледа добро.

На 24 Март докторот рече Изгледа подобро, но сум воодушевен.

На 26 Март докторот рече Огромна разлика, воодушевен сум. 

Денес сме дома и веќе никој не спомнува трасплантација. 

Голем поздрав до Господин блум од мама Катја.

28Март2012

Заздравувањето е скоро при крај.Нема веќе црни делови, кожата е розева и жива.

Многу сум горд на Катја , на нејзината посветеност и издржливост.Работеше по 5 до 6 часа секој ден, а машината работеше по 15 часа.

И се разбира..Лука.. посебно сум среќен за негоо, можам слободно да го наречам херој. И покрај страшната трагедија што ја доживеа, виде како му умираат другарчињата од одделението, во ниеден момент не западна. Цело време беше ведар  исклучително позитивен.

Им посакувам многу среќа и брзо целосно  опоравување, следниот чекор е самостојно  одење. Со задоволство чекам да ги видам новите резулати.  

 

Неверојатно, нели?!!!!!!

Доколку сакате да ја имате во целост англиската верзија од постот можете да ја превзете од тука http://www.screencast.com/t/mm63AsUas3t2